Yahudi yerleşimciler, Batı Şeria’nın ilhakının önünü açıyor
![Yahudi yerleşimciler, Batı Şeria’nın ilhakının önünü açıyor](https://acil.news/wp-content/uploads/2024/07/yahudi-yerlesimciler-bati-seria-nin-ilhakinin-onunu-aciyor-20535.jpg)
The Cradle’daki makale, işgal rejimi ile radikal yerleşimci unsurlar arasındaki bağlantının, Filistinlilerin hakları ve devlet olma yolunda önemli bir zorluk teşkil ettiğini, İsrail rejiminin eylemlerinin bölgede ilhak yönünde bir kaymaya işaret ettiğini vurguluyor.
The Cradle’da yayımlanan makale, İsrail rejiminin ileri karakolları yasallaştırmasıyla Batı Şeria’da yerleşimci şiddeti ve etnik temizliğin endişe verici bir şekilde arttığını, Siyonist yerleşimci hareketinin ise Gazze’deki savaştan faydalandığını açıklıyor; İsrail rejiminin idari yetkileri askerden sivil kontrole devretmek için hamleler yapmasının olası tehlikeleri konusunda uyarılarda bulunuyor.
Dünyanın dikkati Tel Aviv’in Gazze’deki amansız askeri saldırısına çevrilmişken, İsrailli yerleşimci hareketi işgal altındaki Batı Şeria’da devlet onaylı şiddetini tırmandırdı.
Dikkatlerin dağılmasından yararlanan Yahudi yerleşimciler saldırılarını yoğunlaştırdı ve Başbakan Benjamin Netanyahu hükümeti tarafından beş karakolun kısa süre önce ‘yasallaştırılması’ ile doruğa ulaştı. Bu hamle, yerleşimlerin genişletilmesi ve etnik temizlik stratejisinin bir parçasıdır ve nihai resmi ilhakın yolunu açmaktadır.
İşgal hükümeti, aşırı sağcı Maliye Bakanı Bezalel Smotrich’in yerleşimci ileri karakollarını yasallaştırmak, binlerce yasadışı yerleşimci birimi için ihale açmak ve Batı Şeria’daki Filistin Yönetimi’ne yaptırım uygulamak için önerdiği tedbirleri onayladı.
Kendisi de yasadışı bir Batı Şeria yerleşimcisi olan Smotrich, bu önlemlerin bir milyon yeni yerleşimcinin gelmesinin önünü açacağına dair söz verdi.
Rekor yerleşimci şiddeti ve etnik temizlik
Yerleşim yerlerinin rekor oranlarda genişlemesini kınayan BM İnsan Hakları Şefi Volker Türk, İsrail’in Mart ayında Batı Şeria’da 3 bin 476 yerleşimci evi daha inşa etme kararını kınadı. Aksa Tufanı sonrası yaşanan bu gerçeklikte, öfkeli yerleşimcilerin evlere, işyerlerine ve Filistinli nüfusa yönelik saldırıları daha önce görülmemiş seviyelere yükseldi.
İnsan Hakları İzleme Örgütü (HRW) Nisan ayında yayınladığı bir raporda aşırı şiddeti belgeledi:
İsrailli yerleşimciler Gazze’de devam eden çatışmaları bahane ederek Filistinlilere saldırdı, işkence etti ve cinsel şiddet uyguladı, eşyalarını ve hayvanlarını çaldı, kalıcı olarak ayrılmadıkları takdirde onları öldürmekle tehdit etti ve evlerini ve okullarını yıktı.
Gazze Şeridi’ndeki savaşın başlangıcından bu yana Batı Şeria’da 540’tan fazla Filistinli öldürüldü, bunların düzinelercesi işgal ordusunun koruması altındaki savunmasız köylere saldıran İsrailli yerleşimciler tarafından gerçekleştirildi.
Buna ek olarak, 7 Ekim’den sonra yaklaşık 7 bin tüfekle donatılan devlet destekli yerleşimci “Savunma Birliği” milisleri, Ramallah yakınlarındaki diğer dört topluluğa ek olarak El Halil’de bulunan 16 çiftçi topluluğundan binlerce Filistinliyi etnik olarak temizlemeye başladı.
Bisan Araştırma ve Geliştirme Merkezi Direktörü Ubai al-Aboudi’nin The Cradle’a söylediği gibi:
İsrail ordusunun genel düzeni 7 Ekim’den bu yana çöktü, dolayısıyla herhangi bir askerin herhangi bir eylemine sadece izin verilmekle kalınmıyor, Filistinlilere karşı da izin veriliyor. Dolayısıyla, tarihsel bir perspektiften bakarsanız, bu bir devam ve yoğunlaşma; dünyanın Gazze’de olanlarla meşgul olduğunu görüyorlar, bu yüzden insanları topraklarından kovma ve yerlerine Yahudi yerleşimcileri yerleştirme planlarını uyguluyorlar.
Stratejik ilhak planları
İbrani medyasında yayınlanan bir araştırma raporu, Hamas liderliğindeki direniş operasyonunun başlamasından bu yana, İsrail Güvenlik Bakanı Itamar Ben Gvir’in polise Batı Şeria’daki yerleşimcilere karşı yasaları uygulamayı durdurma talimatı verdiğini belirtti. Yerleşimlerin genişlemesi, kanunsuzluk ve yasadışı yerleşimci şiddetindeki bu artış, Batı Şeria’nın büyük bir bölümünü tamamen ilhak etmek için hızlandırılmış bir çaba olarak görünen şeye de uyuyor.
Şubat ayında Netanyahu’nun savaş kabinesine sunduğu “Hamas İlkelerinin Ertesi Günü” başlıklı belge, Ürdün Nehri’nin batısındaki her yer üzerinde tam bir İsrail egemenliği iddiasını ortaya koyuyordu.
Her ne kadar işgal devleti Gazze’deki Filistin direnişini yenmekte başarısız olmuş ve kuşatma altındaki kıyı bölgesini -herhangi bir uluslararası katılımla- ilhak etme ihtimali zayıf görünse de, şu anda Netanyahu’nun iktidar koalisyonuna hakim olan Siyonist yerleşimci hareketi, “İsrail’in İncil’deki kalbi” olarak gördükleri bölgede arzu ettikleri hedeflerin çoğuna ulaşma fırsatını yakalıyor.
İsrail kısa bir süre önce, ilk olarak 29 Mayıs’ta ordu tarafından duyurulan, Sivil İdare’ye ait onlarca yönetmeliğin sorumluluğunu ordudan alarak Smotrich’e bağlı İsrail Savunma Bakanlığı’nda memur olarak çalışan “sivil memurlara” devretme kararını uygulamaya koydu.
Bu, Tel Aviv’in idari yetkileri ordudan sivil kontrole devrederek Batı Şeria’nın resmi yönetim yapısını değiştirmeye başlama kararını takip etti. Bu Batı Şeria’nın ilhakını ilan etmeye yönelik bir adımdır.
Devlet destekli yerleşimci genişlemesi
Halihazırda, işgal altındaki Batı Şeria’da yaklaşık 146 İsrail yerleşimi ve yaklaşık 191 yerleşimci karakolu bulunmakta ve bu da bölgenin yaklaşık yüzde 46’sını kontrol etmektedir. Bu Yahudi yerleşimlerinin neredeyse tamamı, Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) ile imzalanan 1995 Oslo Anlaşması uyarınca İsrail’in tam güvenlik ve idari kontrolü altında olan ve bölgenin yaklaşık yüzde 61’ini oluşturan C Bölgesi olarak bilinen bölgede yer almaktadır.
Batı Şeria’daki son önlemler, 2017’de yerleşimci hareketinin “Kararlı Plan” başlıklı ve bölgedeki Yahudi varlığını iki katına çıkarmayı amaçlayan önerisinin bir parçası. Plan o dönemde yürürlüğe girmemiş olsa da, Gazze’deki savaş planın uygulanması için uygun koşulları ve Batı Şeria’nın ilhakını kolaylaştıracak araçları sağladı.
Geçtiğimiz yılın Ağustos ayında, kendisi de yasadışı Kedumim yerleşiminde ikamet eden İsrail Maliye Bakanı Bezalel Smotrich, yerleşim ve yerleşimci karakol inşaatlarına 120 milyon dolar tahsis etme niyetini açıkladı. Ayrıca 2023 yılında İsrail ordusunun ‘Hilltop Youth’ yerleşimci gruplarından aşırılık yanlısı yerleşimcileri bir araya getiren ve ‘Desert Frontier’ adını verdiği bir birim kurduğu ortaya çıktı.
Bu radikaller o kadar endişe yarattı ki İsrail istihbaratı aralarına sızmak için bir operasyon başlattı. Silahlarını hem ordu askerlerine hem de Filistinli sivillere çevirmeleriyle tanınan bu Yahudi radikaller bir zamanlar İsrail standartlarına göre bile terörist olarak görülüyordu.
Siyasi güçlenme
İsrailli yerleşimcilerin Batı Şeria’daki Filistinli sivillere yönelik saldırıları 2021 ve 2023 yılları arasında zaten rekor seviyelere yükselmişken, BM verileri yerleşimci şiddetinin Ekim 2023’te iki katına çıktığını ve artmaya devam ettiğini gösteriyor.
Bu artış, Netanyahu’nun Ben Gvir ve Smotrich gibi aşırı sağcı politikacılara verdiği nüfuzun artmasıyla aynı zamana denk geldi ve İsrail ordusunun Genelkurmay Başkanı Herzi Halevi gibi bir başka yasadışı Batı Şeria yerleşimcisini cesaretlendirdi.
Meseleyi daha da karmaşık hale getirmek için, Filistin köylerine şiddetli ve sebepsiz saldırılar düzenleyen İsrailli yerleşimci milislerin, saldırılarında ordu tarafından verilen saldırı tüfeklerini kullandıkları tespit edildi. Filistinlilerin evlerini buldozerlerle yıkmak için İsrail mahkemelerinde dava açan yasal kuruluşlar da dahil olmak üzere yerleşimci örgütleri de hükümetten finansman alıyor. Tüm bunlar işgal devleti ile yerleşimci hareketinin en radikal unsurları arasındaki bağlantıyı gösteriyor.
Bu yolu yumuşatmak için İsrail’in en zengin milyarderi Miriam Adelson, kısa bir süre önce Donald Trump’ın 2024 Başkanlık adaylığına 100 milyon dolar bağışladı ve yeniden seçildiğinde İsrail’in Batı Şeria’yı ilhakını tanıyacağını öngördü.
İsrail hükümetinin resmi ilhakı sürdürmesi halinde, Batı Şeria’nın su ve tarım arazileri bakımından zengin ve bölgenin yaklaşık yüzde 61’ini oluşturan C Bölgesi’ni hedef alması bekleniyor.
Toprak hırsızlığının yasallaştırılması
18 Temmuz’da İsrail Parlamentosu Knesset, Filistin Devletini reddeden bir yasa tasarısını kabul ederek hükümetin uzun süredir devam eden gündemini güçlendirdi. İktidardaki Likud Partisi 2017’den bu yana Batı Şeria’nın bazı bölgelerinin ilhak edilmesine yönelik teklifleri destekliyor.
The Cradle’a konuşan Filistin Alternatif Devrimci Yol (PARP) hareketinin liderlerinden Halit Bereket şunları söylüyor:
İsrail’in bu yeni yerleşim dalgasını açıklamak için 2005, 2006 yıllarına, Ariel Şaron’un başbakan olduğu ve direniş nedeniyle tüm İsrail birliklerinin Gazze’den çekildiği döneme gitmemiz gerekiyor; Şaron kendisini yenilgiye uğramış bir durumda buldu ve bu nedenle Batı Şeria’nın tüm tepelerini işgal etme stratejisini benimsedi.
Bereket ekliyor:
Daha sonra yeni silahlı yerleşimci örgütleri kurdular, bu yüzden şu anda 12 tane var; bunlar silahlı, milisler ve doğrudan İsrail ordusuyla işbirliği yapıyorlar. Batı Şeria’daki bu yerleşimci milislerin arkasındaki en büyük tehlike, devlet dışı aktörler olmalarıdır, bu nedenle Filistinlilere her gün saldırdıklarında İsrail, bununla bir ilgimiz yok; onlar sadece Batı Şeria’nın sakinleri diyor. Elbette bu yerleşimciler Batı Şeria’nın sakinleri değil; Filistinlilere 1930’larda Filistin’de var olan ve Siyonist rejimi kuran çeteleri hatırlatan silahlı sömürgeci yerleşimciler.
Netanyahu 2019’da Ürdün Vadisi’ni ilhak etmeyi ve Filistin Yönetimi’nin kontrolü altında sadece küçük bir cep bırakmayı önerdi. Bu strateji, doğrudan yönetimin lojistik ve mali yükünden kaçınmak için 3,2 milyondan fazla Filistinlinin yaşadığı A ve B Bölgelerinde Filistin Yönetimi’nin gücünü korumayı içeriyor. Netanyahu’nun politikası, Filistin Yönetimi’nin güvenlik işbirliği için hayatta kalmasını sağlarken aynı zamanda Filistin Devleti’nin altını oymayı ve Batı Şeria topraklarını ilhak etmeyi amaçlıyor.
İsrail Gazze’de Hamas’a ve Lübnan’da Hizbullah’a karşı askeri zaferler elde etmekte zorlanırken Netanyahu Batı Şeria’da ilhak çabalarına yönelebilir. Bu, direniş gruplarını dağıtmayı ve aşırı sağcı yerleşimci müttefiklerinin desteğini sürdürmek için bir zafer imajı yansıtmayı amaçlayan 2002 Savunma Kalkanı Operasyonu’na benzer bir askeri kampanyayı içerebilir.